Soms verandert één gebeurtenis de loop van een mensenleven. Voor Karin van den Bosch begon het met een vakantie naar Egypte. Aansluitend bezocht ze een zendelinge in Ethiopië. Daar sprak God tot haar hart en riep Hij haar om als zendelinge naar Ethiopië te gaan, met de woorden: “Hij die u roept is getrouw, Hij zal het ook doen.” Die belofte gaf haar de moed om alles achter te laten en haar leven in dienst te stellen van de mensen in Ethiopië.
Na haar opleiding aan de Bijbelschool reisde Karin opnieuw naar Ethiopië, op zoek naar de plek waar God haar wilde gebruiken. Die vond ze in Tigray, een arme regio in het noorden van het land. Sinds 2000 woont en werkt ze daar, midden in de gemeenschap.
Toen ze als verpleegkundige werkte in een ziekenhuis, werd op een dag een baby voor haar deur gelegd. “Hij lag in een handdoek, zonder iemand die voor hem zorgde. Ik kon hem niet laten liggen.” Dat ene moment veranderde alles.
Het bleef niet bij één kind. Al snel ving Karin meerdere straat- en weeskinderen op in haar eigen huis. Toen de lokale overheid zag wat er ontstond, vroeg zij haar een opvanglocatie op te zetten. Zo groeide Abraham’s Oasis uit tot een plek waar kinderen en later ook vrouwen veiligheid, rust en een nieuwe toekomst vinden.
Door de jaren heen ontwikkelde het werk zich mee met de behoefte van de gemeenschap. Waar mogelijk keren kinderen terug naar hun familie. Vrouwen die te maken kregen met geweld of trauma krijgen de kans om te herstellen en opnieuw richting te geven aan hun leven. Steeds meer verantwoordelijkheid kwam daarbij te liggen bij Ethiopische collega’s. Vandaag wordt Abraham’s Oasis gedragen door een sterk lokaal team, dat samenwerkt met de overheid, families en de gemeenschap.
De zwaarste periode brak aan tijdens de burgeroorlog in Tigray. Buitenlandse organisaties vertrokken en de Verenigde Naties boden Karin evacuatie aan. “Ik had 42 kinderen onder mijn hoede. Ik kon niet vertrekken zonder hen.”
Ze bleef. Samen met haar collega’s. In een tijd van oorlog, honger en onzekerheid bleef ze vertrouwen op Gods trouw. Achteraf noemt Karin die periode één van de moeilijkste, maar ook één van de meest bijzondere uit haar leven. Ruim vijfentwintig jaar later woont en werkt Karin nog steeds in Tigray. Wat begon met een roeping en de zorg voor één achtergelaten baby, groeide uit tot een lokale organisatie waar iedere dag opnieuw vrouwen, kinderen en gemeenschappen de kans krijgen om weer op eigen kracht verder te gaan.